 ...
เรียนอยู่ชั้นเดียวกันเลยค่ะ อยู่ห้องเดียวกันจนถึงชั้น ม.๓ มีนักเรียน ๓๐ กว่าคน อยู่ด้วยกันไปไหนก็ไปด้วยกันตลอด เรียกท่านด้วย ชื่อเฉยๆ พูดไม่มีคะขาหรอกค่ะ มาเซอร์แอสเตอร์เคยถามว่า ดิฉันกับสมเด็จฯ ทำไม talkative (ช่างพูด) จัง ช่างพูดในห้องเรียนจนถูกมาเซอร์ แอสเตอร์ ดุเอาบ่อยๆ ...
ระหว่างเรียนที่เซนต์ฟรังฯ สมเด็จฯ ทรงสนใจ และมีพรสวรรค์ ในวิชาดนตรีเป็นพิเศษ จนครูผู้ฝึกสอนดนตรี คือ มาดามเรอเน และมาดามฟรังซิสก้า ออกปากชมอย่างจริงใจ ว่า มีวิญญาณศิลปิน ติดตัวมาแต่กำเนิด
... ตอนนั้นเซนต์ฟรังฯ ยังไม่ได้รับรองวิทยฐานะ เราจึงต้องไปสอบ ที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์ เดินทะลุตรอกไปสอบ ตอนสอบสมเด็จฯ ท่านทรงเปียโน ทรงนำร้องเพลง โฮมสวีทโอม ด้วยนะคะ...
... การเล่นที่นิยมมากของนักเรียนในห้องนี้คือ วิ่งเปี้ยว โดยเฉพาะสมเด็จฯ ถือได้ว่าเป็นกีฬาโปรด ทรงเป็นหัวหน้าทีม เพราะทรงวิ่ง เร็วมาก ...
... ต่อมา เมื่อท่านเสด็จเยี่ยมเซนต์ฟรังฯ หลังเป็นสมเด็จ พระราชินีแล้ว ท่านยังรับสั่งกับดิฉันว่า จำได้ไหม ตรงนี้ เป็นเพลย์กราวด์ เราเคยเล่นวิ่งเปี้ยวกัน ...
... อีกเรื่องหนึ่งเหมือนเด็กทั่วไป คือ แอบรับประทานขนม ในห้องเรียน ส่วนใหญ่จะเป็นมะยม ส่งเวียนกันทั้งห้อง เราจะแอบทาน กันช่วงบ่าย สมเด็จฯ ก็ทานด้วย เพราะเรียนภาษาไทยมันง่วงไงคะ เราจึงกินขนมกันหน่อย ...
ทรงศึกษาตั้งแต่ ระดับชั้นประถมปีที่สอง จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม เลขประจำตัว ของสมเด็จฯท่าน คือ ๓๗๑ ทรงมีพระ
สหายร่วมชั้นเรียน ๓๗ คน
... สิ่งที่จำได้แม่นยำเป็นพิเศษคือ พระโฉมที่ออกแววงามมาแต่ครั้งนั้น ท่านไว้ผมเปียนะคะ แต่แทนที่จะทิ้งยาวลงไป ท่านทบขึ้นมา เป็นห่วง แล้วติดกิ๊บเรือบิน พลาสติกสีแดง เราก็ถักเปียเหมือนกัน แล้วเวลาเล่นซนเปียหลุดไงคะ ก็ช่วยกันถักก่อนเข้าห้องเรียน ...
พระสหายต่างประทับใจ ในพระอัธยาศัย ของพระองค์ คือ ทรงมีความ
ซื่อสัตย์ อ่อนโยน กตัญญู ไม่เคยลืม พระสหาย และครูอาจารย์ เมื่อมีโอกาส จะโปรดเกล้าฯ ให้เข้าเฝ้า เป็นการส่วนพระองค์ อย่างน้อยปีละครั้ง
...... สิ่งหนึ่งที่ชาวเซนต์ฟรังฯ รุ่นพระสหาย ซาบซึ้ง ก็คือ น้ำพระทัย เผื่อแผ่ไปถึงเพื่อนๆ ทุกคน ทรงถามทุกข์สุขเพื่อนตลอด ไม่เพียงกับเพื่อนเท่านั้น ทรงมีน้ำพระทัย รำลึกถึงพระคุณครู ...
ทรงแสดงความกตัญญู โปรดเกล้าฯ ให้คุณข้าหลวงในพระองค์ ไปเยี่ยมครู อาจารย์ รวมทั้งคณะซีสเตอร์ที่เคยสอน ผู้ใดเจ็บป่วย จะทรงรับไว้ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ผู้ใดเสียชีวิต ก็ทรงพระราชทาน พวงมาลา แสดงความเสียใจ ต่อครอบครัวของผู้ล่วงลับ
นำความซาบซึ้ง และปลื้มปิติอย่างยิ่ง มาสู่ผู้ที่ได้รับ พระมหากรุณาธิคุณ
... อย่างมาเซอร์แอสเตอร์ สมเด็จฯ ท่าน พระราชทานเงินเดือน ให้เดือนละ ๕,๐๐๐ บาท เพราะทราบว่าเป็นเบาหวาน ต้องตัดขา และทรงรับไว้ อยู่ในพระบรมราชานุเคราะห์ ให้ข้าหลวงในวังไปเยี่ยมเสมอ หลังมาเซอร์แอสเตอร์สิ้น มาเซอร์เรอเน่ชรามาก ท่านได้พระราชทานเงินให้ เดือนละ ๕,๐๐๐ บาทเหมือนกัน ...
... ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน ...
ฑีฆายุกา โหตุ มหาราชินี
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ
ข้าพระพุทธเจ้า สำนักเลขาธิการ สภาพระสังฆราชคาทอลิกแห่งประเทศไทย |
